
Astma is een chronische ontstekingsziekte van de luchtwegen. Symptomen van astma zijn onder andere: moeite met ademhalen, "piepen" op de borst, hoesten. Het kan op elk moment in het leven optreden. Het wordt vaak geassocieerd met andere atopische ziekten (atopische dermatitis, allergische rhinitis).
Asthenische constitutie betekent een zwakke, fragiele constitutie (lichaamsbouw).
Dit verwijst naar de diagnose van atopische dermatitis, die gepaard gaat met een secundaire bacteriële infectie (impetigo).
Het verwijst naar allergische contactdermatitis. Dit is een ontsteking van de huid die ontstaat door contact van de huid met een stof waarvoor een bepaalde persoon allergisch is. Een voorbeeld van allergische contactdermatitis is roodheid, jeuk, schilfering (blaasjes kunnen ook optreden) op de plaats waar de gespsluiting in contact komt met de buik. Het probleem treedt op bij de patiënt die allergisch is voor een bepaald metaal dat in de metalen gesp wordt aangetroffen.
Respiratoire nood is een aandoening waarbij een persoon moeite heeft met normaal ademen. Een persoon met respiratoire nood ervaart ernstige kortademigheid. Respiratoire nood kan een symptoom zijn van verschillende gezondheidsaandoeningen, waaronder astma, COPD (chronische obstructieve longziekte), longontsteking, hartfalen en anderen. Respiratoire nood is een ernstige aandoening die onmiddellijke medische aandacht vereist.
Het verwijst naar een vorm van atopische dermatitis, waarbij huidveranderingen over praktisch het hele lichaam verspreid zijn.
Niet-allergische overgevoeligheid is een aandoening waarbij het lichaam reageert op een stof die geen allergeen is, wat betekent dat het geen allergische reactie veroorzaakt. Deze reactie is niet het resultaat van een immuunrespons, zoals het geval is bij allergieën, maar komt door een verhoogde gevoeligheid van het lichaam voor een bepaalde stof. Dit kan om verschillende redenen optreden, zoals genetische aanleg, omgevingsfactoren of overmatige blootstelling aan bepaalde stoffen. Symptomen van niet-allergische overgevoeligheid zijn onder andere spijsverteringsproblemen, hoofdpijn, vermoeidheid, huiduitslag, enz. De behandeling richt zich meestal op het vermijden van stoffen die symptomen veroorzaken en op het verlichten van symptomen.
Antilichamen zijn eiwitten die ons lichaam produceert als reactie op "lichaamsvreemde stoffen", zoals virussen, bacteriën of allergenen. Ze fungeren als onderdeel van het immuunsysteem. Wanneer een lichaamsvreemde stof het lichaam binnendringt, produceren onze immuuncellen (B-lymfocyten) specifieke antilichamen die op het oppervlak van de lichaamsvreemde stof passen en deze markeren voor aanval. Deze antilichamen binden zich vervolgens aan andere immuuncellen die de lichaamsvreemde stof aanvallen en vernietigen. Sommige antilichamen blijven in het lichaam aanwezig, zelfs nadat de lichaamsvreemde stof is verwijderd, waardoor we dezelfde lichaamsvreemde stof sneller en effectiever kunnen bestrijden als deze opnieuw verschijnt. Dit mechanisme vormt de basis voor de werking van vaccins.
Dit verwijst naar een aanhoudende (chronische) allergische ontsteking van het neusslijmvlies. Perenniale allergische rhinitis treedt op als we het hele jaar door aan een bepaald allergeen worden blootgesteld (bijv. allergie voor huisstofmijten).
S-HBs Ag niet-reactief is een medische term die vaak wordt gebruikt in laboratoriumtests voor hepatitis B. S-HBs Ag verwijst naar het hepatitis B oppervlakte-antigeen, dat een eiwitonderdeel is van het hepatitis B-virus en meestal aanwezig is in het bloed van een persoon die geïnfecteerd is met het hepatitis B-virus. De term "niet-reactief" betekent dat de test de aanwezigheid van dit antigeen in het bloedmonster niet heeft gedetecteerd. Dit betekent dat de persoon hoogstwaarschijnlijk niet geïnfecteerd is met het hepatitis B-virus. Het moet echter worden opgemerkt dat de test ook negatief kan zijn in de vroege stadia van de infectie wanneer het virus nog niet voldoende geconcentreerd is om door de test te worden gedetecteerd. Daarom is het belangrijk dat alle testresultaten worden geïnterpreteerd met inachtneming van klinische informatie en andere laboratoriumtests.